Friday, 14 September 2007

Opera vs Tsonta

Χθες βράδυ είχα μια συζήτηση με τα μπλογκοπεράκια μου.
Το θέμα ήταν το γυμνό σε παραστάσεις όπερας και σκέφτηκα ότι κάποια πράγματα εμένα με κυνηγούν.
Η όπερα και η τσόντα.
Αυτά τα τα δυο πάντα μαζί. Πώς λέμε "στην μπανιέρα δυο-δυο"; Ε, κάτι ανάλογο.
Μπορεί κάποιοι από σας να έχετε διαβάσει το ποστ στο οποίο αναφέρω μια οπερατική [κατά κάποιο τρόπο] σκηνή σε μια τσόντα.
Ε, λοιπόν, κάτι ανάλογο έγινε και σήμερα.
Πολλοί ξέρετε ότι ένα μέρος της δουλειάς μου έχει να κάνει και με την μετάφραση "εκπαιδευτικών" κινηματογραφικών έργων, κοινώς τσόντες. Μου ήρθε και σήμερα το επόμενο εκπαιδευτικό.
Λέω στον εαυτό μου: Ω, θεοί, ας μην είναι ιταλικό! Οι ιταλοί δεν το βουλώνουν ποτέ! Ας μην είναι γάλλοι... όλο επικά με εκρήξεις και σκηνές τύπου ελικόπτερα α λα "Αποκάλυψη Τώρα" είναι. Ας μην είναι όπως Αμερική [με proforrra]. Θα μπουχτίσει το μάτι μου σιλικόνη!
Και, ω του θαύματος, τι να δω; Τα πρώτα 30 λεπτά, κλασικό ντάουν του ερθ μπάνγκα μπούνγκα μπάγκα!!!
Γιες!!!
Να όμως που είχα κλείσει τον ήχο του πισί!!!!
Τον άνοιξα... και καθώς το ζευγαράκι εκτελούσε το θεάρεστο αυτό έργο του... το πρόγραμμα της ηχητικής μπάντας απαρτιζόταν από τα εξής:

Άριες από τους "Αλιείς Μαργαριταριών" του Μπιζέ
και το Κοντσέρτο για Βιολί Νο.1 του Μπρουχ
[Που τυγχάνει να είναι ό,τι πιο αγαπημένο στον χώρο της κλασσικής.]

Τι άλλο να ζητήσει κανείς... και όπερα, και κλασσική, και τσόντα!
Άι λαβ δις τζομπ!

6 comments:

g for george said...

Αααα, είσαι εκπαιδευτικός, δηλαδή!!!

snikolas said...

Είδες; και μετά λένε πως όποιος βλέπει τσόντες δεν έχει επίπεδο.

Dynx said...

Δεν θα μπορούσα με τίποτα να καβλ*** αν έβλεπα τσόντα με το κονσερτο του Bruch.

Αντιθέτως με κάτι πιο άγριο και δυνατό (όπως Bruckner) θα την είχα καταβρει.

Από την άλλη, υπάρχουν όπερες όπως η Salome του R. Strauss που μου προκαλεί παράξενες ερωτικές διαθέσεις όταν την ακούω.

Jason Argonaut said...

Όπως και να το κάνεις, τους διαλόγους την εγχώριας παραγωγής δε θα τους βρεις πουθενά αλλού!

morfeas said...

Εγώ πάλι έχω δει μια τσόντα με τρομερή υπόθεση, στην Σκοτία των Highlands, που την έβλεπες κανονικά σαν ταινία. Δεν θυμάμαι τίτλο, αλλά ήταν εκπληκτική. Είχε και ωραίες γκόμενες.

υγ. που θα βρω μια τέτοια δουλειά?

Αλεξάνδρα said...

Αυτό είναι που λέμε συνδιασμός δουλειάς με διασκέδαση ε;

χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχ

Φιλιά αισιοδοξία μου!!!