ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΓΑΜΟΣ - NUNTA MUTA - SILENT WEDDING

Στις 17 του Ιούνη, 2010, κυκλοφορεί στις αίθουσες από την P.C.V. μια υπέροχη ταινία από την Ρουμανία.
Είναι ο "Σιωπηλός Γάμος" του Horatiu Malaele.
Δυο νέοι ετοιμάζονται να παντρευτούν. Όλο το χωριό ασχολείται με τον γάμο αυτό.
Δυστυχώς, τη μέρα του γάμου δέχονται μια εντολή επταήμερου πένθους από τους Ρώσους επειδή την προηγούμενη το βράδυ, ο Ιωσήφ Βησσαριώνοβιτς Στάλιν τους άφησε χρόνια.
Απαγορεύονται τα γέλια, το ποδόσφαιρο, οι γάμοι και οι κηδείες. Εννοείται ότι κάποιος αναρωτιέται αν θα κηδευτεί ο Στάλιν. Τους επιβάλλεται απόλυτη σιωπή.
Μέσα στην φούρια του γάμου, αποφασίζεται ότι τίποτα δεν πρόκειται να τους σταματήσει το γλέντι κι αποφασίζουν να προχωρήσουν με την δεξίωση στα μουγκά και με μια 20-λεπτη σκηνή ανθολογίας διεξάγεται η συνέχεια του γάμου...
Τα υπόλοιπα επί της οθόνης...
...του κινηματογράφου "ΛΑΙΣ" στην Ταινιοθήκη Ελλάδος στον Κεραμεικό και στον Μικρόκοσμο!
Τα λέμε εκεί!

Για περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ!

KABULI KID - Ειδική Προβολή για το παιδί που χάθηκε

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ “KABULI KID” ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΦΙΛΙΠ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010, ΩΡΕΣ: 18:30, 20:30, 22:30, ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΕΝΟΣ ΑΚΟΜΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ.

Την Κυριακή 28 Μαρτίου το βράδυ, μια μητέρα περνούσε με τα παιδιά της από το σημείο που εξερράγη άλλη μια βόμβα στην Αθήνα. Αυτή τη φορά ήταν στα Πατήσια. Ο γιος της, 15 χρόνων, σκοτώθηκε, διαμελίστηκε. Η κόρη, 10 ετών τραυματίστηκε, τυφλώθηκε. Η μάνα δεν φέρει τραύματα στο σώμα της. Αυτή τη φορά, τα θύματα ήταν Αφγανοί πρόσφυγες.

Η συζήτηση στο facebook, ο θυμός κι η ντροπή μας για αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, κατέληξε στην απόφασή μας να ζητήσουμε μια έμπρακτη συγγνώμη, σαν Έλληνες πολίτες, από τους ανθρώπους που η ελπίδα τους για μια καλύτερη ζωή, έγινε θάνατος, αναπηρία και απώλεια. Η σύνθεση των απόψεων και των ιδεών που διατυπώθηκαν , χάρις στα Νέα Μέσα και τη δυναμική τους, οδήγησε στη διοργάνωση μιας εκδήλωσης που κύριο στόχο έχει να αναδείξει έμπρακτα αξίες όπως αυτές της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης.

Την Παρασκευή 9 Απριλίου 2010, στον κινηματογράφο ΦΙΛΙΠ (οδός Θάσου 11 , τηλ: 210-8612476) θα προβάλλουμε την ταινία KABULI KID σε τρεις παραστάσεις 6:30μμ, 8:30μμ και 10:30μμ. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Θα είμαστε εκεί όλοι όσοι συμπονούμε εκείνους που γίνονται, ξαφνικά, αποτροπιαστικές πρωτοσέλιδες ειδήσεις. Όσοι καταδικάζουμε την τυφλή βία και τους πολέμους που εξαθλιώνουν και ξεσπιτώνουν τους λαούς.

Όποιος επιθυμεί, θα μπορεί να συνεισφέρει οικονομικά στο ποσό που συγκεντρώνουμε σαν μια υλική συμπαράσταση στην οικογένεια της κυρίας Ζάχρα Νατζαφί.

Η ταινία και ο κινηματογράφος προσφέρονται, αντίστοιχα, από τις εταιρείες ΠΕΓΚΥ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ- P.C.V. A.E.  και ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ, ανοίγοντας μια συμβολική αγκαλιά στους πάσχοντες συνανθρώπους μας.

Αυτήν την αληθινή αγκαλιά ανοίγουμε, όλοι μαζί, απλά και ανθρώπινα , ελπίζοντας στη μαζική συμμετοχή των πολιτών.

Λίγα λόγια για την ταινία

KABULI KID ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ ΚΑΜΠΟΥΛ, Μια ταινία P.C.V. A.E.

Πώς τα βγάζεις πέρα όταν βρίσκεσαι μόνος σ’ ένα ταξί στους δρόμους της Καμπούλ, και είσαι μόλις 6 μηνών άνθρωπος?

Σκηνοθεσία: Barmak Akram

Σενάριο: Barmak Akram & Jean Claude Carriere

Ηθοποιοί: Hadji Gul, Valery Shatz, Helena Alam

Μουσική: Barmak Akram

Διάρκεια: 97’ 

Υπόθεση

Καμπούλ σήμερα. Η πόλη πασχίζει να συνέλθει μετά από 25 χρόνια πολέμου. Στο ταξί του Κάλεντ μπαίνει μια γυναίκα με το μωρό της. Το πρόσωπό της είναι κρυμμένο πίσω από τη μπούργκα. Παζαρεύουν την τιμή, τα βρίσκουν, φτάνουν στον προορισμό της, πληρώνει, φεύγει. Ο επόμενος πελάτης, βρίσκει στο πίσω κάθισμα το μωρό, παρατημένο. Παρατάει ο Κάλεντ το ταξί και τρέχει να την προλάβει, με το μωρό στα χέρια. Εκείνη έχει χαθεί ανάμεσα στο πλήθος και στις μπουργκοφόρες συμπατριώτισσές της. Μένει σύξυλος μ’ ένα αρσενικό μωράκι έξι μηνών. Ρωτά φίλους και γνωστούς τι πρέπει να κάνει. Πηγαίνει πίσω στο σημείο απ’ όπου την παρέλαβε. Μάταια. Πηγαίνει στην Αστυνομία, σε Ιδρύματα, στα τηλεοπτικά κανάλια. Μάταια. Η μάνα είναι εξαφανισμένη, κι αυτός, ένας μεροκαματιάρης ταξιτζής με γυναίκα και τρεις κόρες, νιώθει υπεύθυνος για αυτό το εξάμηνο αγοράκι.

Μια χαοτική, αστεία, περιπλάνηση σε μια πόλη που προσπαθεί να επιβιώσει, να συνεχίσει να ζει. Αιχμηρή, πλούσια σε δράση και συναισθήματα, η ανατρεπτική κωμωδία του Μπάρμακ Ακράμ, είναι ένα μοναδικό στο είδος του πορτραίτο της συναισθηματικής αφύπνισης ενός άντρα σε μια πόλη η οποία επιστρέφει στους τρελούς ρυθμούς της ζωής μετά από 25 χρόνια βίαιων συγκρούσεων.

20 Best Sountracks of 2000-2009

To elafini μας πρότεινε να διαλέξουμε τα 20 αγαπημένα cd κινηματογραφικής μουσικής της δεκαετίας του '00!
Και σαν φανατικός σαουντρακίστας, οι δικές μου επιλογές είναι:

20.


Captain Corelli's Mandolin


Stephen Warbeck


2001


19.


Eduart


Κώστας Χρηστίδης, Μίνως Μάτσας


2007


18.


Πολίτικη Κουζίνα


Ευανθία Ρεμπούτσικα


2003


17.


Iris


James Horner


2001


16.


Pan's Labyrinth


Javier Navarette


2006


15.


Joyeux Noël


Philippe Rompi


2005


14.


Jeux d'Enfants


Phillipe Rompi


2003


13.


Frida


Elliot Goldenthal


2002


12.


Angels in America


Thomas Newman


2003


11.


300


Tyler Bates


2006


10.


It's All About Love


Zbigniew Preisner


2003


09.


Alexander


Βαγγέλης Παπαθανασίου


2004


08.


Harry Potter
and
The Sorcerer's Stone

John Williams

2001



07.


The Lord of the Rings
The Fellowship of the Ring


Howard Shore


2001

06.


The Fountain


Clint Mansell


2006


05.


Les Triplettes de Belleville


Benoît Charest


2003


04.


Le fabuleux destin
d'Amélie Poulain


Yann Tiersen


2001

03.


Mother Of Mine


Tuomas Kantelinen


2005


02.


The Hours


Philip Glass


2002


01.


Atonement


Dario Marianelli


2007


Αυτά για τώρα είναι τα αγαπημένα CineSteftracks.

Το κομμάτι που προτείνω για την συλλογή που θα παρουσιαστεί στο City Lights είναι το "Mother of mine" από την ταινία "Mother Of Mine (Äideistä Parhain)" του Klaus Härö.

Enjoy!!!

"BE" - Ανοιχτή Γλαροεπιστολή, Μέρος Β'

Αφιερωμένο σε όλους σας!

And I am telling you...

Ότι και να πω για αυτή τη σκηνή θα είναι λίγο.
Φωτογραφία; Σκηνοθεσία; Μονταζ;
Ενορχήστρωση; Στίχοι;
Και μια Jennifer Hudson που τα δίνει όλα βγάζοντας από τα μύχια όλόκληρης της ύπαρξής της τον έρωτα, τον πόνο και την απογοήτευση για τον άντρα αυτό, που μόνο στους μονόλογους της Μήδειας είδα κάτι ανάλογο...
Εκείνο το ένα δέκατο του δευτερολέπτου που βγάζει την κραυγή καθώς μας χτυπά η λάμψη του προβολέα από πίσω... αποθέωση.
Δείτε το.
Απολαύστε το! Απολαύστε το! Απολαύστε το!

Αφιερωμένο στον zouki!

"Ίσως γιατί αγαπώ τ'άλογα."

Dedicated to The Cuz, Jade Dew and our "Centurion."

Είτε είναι Πόλεμος
Είτε Συνθηκολόγηση
Είτε έχει να κάνει με ένα Λευκό Άτι
Είτε για τα μακριά ξανθά Μαλλιά μιας Καλλονής
Είτε για τον Ψηλό μελαχρινό Εκατόνταρχο
Είτε για τον Έρωτα με φόντο το Ηλιοβασίλεμα
Η Ψυχή δεν κάνει Διακρίσεις
Το Συναίσθημα παραμένει το Ίδιο...
..........................................................Επ’ Άπειρον


"Υπολοχαγός Νατάσα" 1971
Φίνος Φίλμς
Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημήτρης Παπαμηχαήλ
Σκηνοθεσία: Νίκος Φώσκολος

So, ya wanna be in da movies?

Néo (Matrix) : 74%
Jim Levenstein (American Pie) : 73%
Hannibal Lecter : 72%
James Bond : 69%
Yoda (Star Wars) : 69%
Indiana Jones : 68%
Tony Montana (Scarface) : 65%
Maximus (Gladiator) : 64%
Eric Draven (The Crow) : 63%
Schrek : 63%
Forrest Gump : 62%
Batman / Bruce Wayne : 61%

Quel héros de film es-tu ?

LIGHTS, CAMERA, ...ACTION!

Τι να διαλέξει και τι να πει κανείς γι’αυτό το θέμα; Πείτε μου τώρα. Η πιο συχνή ερώτηση που μου κάνουν περί κινηματογράφου είναι,

«Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία;»

Ρε παιδιά, ρε κοπελιές; Υπάρχει απάντηση;

Ποιες είναι οι αγαπημένες μου από κάποιο genre, ίσως να πω. Ποιες είναι οι αγαπημένες μου από κάποια χώρα, ίσως πάλι να πω. Στις αγαπημένες μου από κάποιον συγκεκριμένο σκηνοθέτη, στις αγαπημένες μου από κάποια σχολή κινηματογράφου κλπ. κλπ. κλπ., θα έχω απάντηση. Αλλά για να διαλέξω τις πέντε αγαπημένες μου ταινίες μετά από χρόνια μελέτης της 7ης Τέχνης, δυσκολοτατότατο! Cinematia μου, εσύ με καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι?

Άρα, for the sake of this post, θα απαντήσω ως απλός θεατής και ξεκινώ...

ΤΑΚΕ 1

Le Fabuleux destin d'Amélie Poulain (2001)
Jean-Pierre Jeunet

Αν μη τι άλλο, για τη σκηνή που τον βλέπει και λιώνει. Δε λέω τίποτα άλλο...

ΤΑΚΕ 2

All That Jazz (1979)
Bob Fosse

Για το «είδα τη ζωή μου να περνά μπροστά απ’τα μάτια μου.»
Για τη μουσική που σε κάνει να πάρεις όποιο καπέλο βρεθεί μπροστά σου, να αρπάξεις την μπαστούνα του παππού, να φορέσεις τα ξεχασμένα σου λουστρίνια και να γίνεις ρόμπα στην πολυκατοικία χορεύοντας και τραγουδώντας το «Everything old is new again.”
Εγώ προσωπικά, και σας το λέω παντελώς εμπιστευτικά, χόρεψα και τραγούδησα το «Take off with us” καθώς έκανα γερμανικό νούμερο στο τάγμα, και λέμε, το φχαριστήθηκα.

TAKE 3

Morte a Venezia (1971)
Luchino Visconti

Γιατί το Πάθος και ο Θάνατος δεν θα μπορούσαν να έρθουν πιο μελωδικά.
Γιατί από την ταινία αυτή μπήκε ο Mahler στη ζωή μου.
Για το τελευταίο πλάνο που δείχνει ο Tadzio τη βάρκα στο βάθος η οποία θα περάσει την ψυχή του Ascenbach στην άλλη άκρη του Αχέροντα.

TAKE 4

Professione: reporter (1975)
Michelangelo Antonioni

Για τους καυγάδες που έριξα με τον καθηγητή ιστορίας κινηματογράφου όσο αφορά την ταυτότητα της "Daisy" στο έργο [και παραλίγο να μην τελειώσω το πανεπιστήμιο].
Για τα χρόνια που με πείρε για να βρω πως γύρισαν το 7-λεπτο πλάνο στο τέλος της ταινίας. [Δεν υπήρχε internet τότε.] Γιατί από την ταινία αυτή γνώρισα την Βαρκελώνη.
Για την ατάκα του Jack Nicholson: “I used to be someone else, but I traded him in.”

ΤΑΚΕ 5

La Double Vie de Véronique (1991)

Krzysztof Kieslowski

Για τα χρώματα.
Για την θεϊκή μουσική του Preisner.
Για την ψυχή που κατοικούσε σε δυο σώματα... γιατί... πάντα σε δυο σώματα κατοικεί.
Για την στιγμή που βράχηκα στη μπόρα που έπιασε στο θερινό σινεμά όταν στην οθόνη η Βερόνικα τραγουδούσε στη βροχή.
Για... Για... Για...

Και να μην ξεχνάμε...

Τον Θείο Άλφρεντ.

Που ό,τι και να κινηματογραφούσε ήταν Θείο.

Παραδίδω το πλατώ στον Espressionist, στην Cinematia, στον [error], στον Αλέξανδρο, στον Νικόλα, και στους φίλους good as you, Lithium και Αντρέα.

Cut … and print!

Περιμένοντας τον "Eduart"

Ναι,

περιμένω απεγνωσμένα να δω τον "Eduart" της Αγγελικής Αντωνίου.

Το sountrack της ταινίας... Θεϊκό!

Σε δυο μέρες θα γράψω εντυπώσεις.

Η Guardian έγραψε...

Για τους προχωρημένους... στο IMDB.

Συνέντευξη με την Αγγελική Αντωνίου.

More info... ODEON