Showing posts with label Letter to.... Show all posts
Showing posts with label Letter to.... Show all posts

Friday, 18 January 2008

Απορίες, απορίες...

Τα παρακάτω λένε ότι είναι ερωτήσεις που έκαναν επίδοξοι τουρίστες σε μια ιστοσελίδα στην Νότια Αφρική. Είτε είναι αληθινές είτε όχι, οι απαντήσεις που έλαβαν είναι θεϊκές. Γέλασα πολύ και θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας.

Εντζόυ!

> Q: Does it ever get windy in South Africa? I have never seen it rain on TV,
> so how do the plants grow? (UK)
> A: We import all plants fully grown and then just sit around watching them
> die.

> Q: Will I be able to see elephants in the street? (USA)
> A: Depends how much you've been drinking .

> Q: I want to walk from Durban to Cape Town - can I follow the railroad
> tracks? (Sweden)
> A: Sure, it's only two thousand kilometres, take lots of water...

> Q: Is it safe to run around in the bushes in South Africa? (Sweden)
> A: So it's true what they say about Swedes...?

> Q: Are there any ATMs (cash machines) in South Africa? Can you send me a
> list of them in JHB, Cape Town, Knysna and Jeffrey's Bay? (UK)
> A: and what did your last slave die of?

> Q: Can you give me some information about Koala Bear racing in South Africa?
> (USA)
> A: Aus-tra-lia is that big island in the middle of the pacific. A-fri-ca is
> the big triangle shaped continent south of Europe which does not...oh forget
> it. Sure, the Koala Bear racing is every Tuesday night in Hillbrow. Come
> naked.

> Q: Which direction is north in South Africa? (USA)
> A: Face south and then turn 90 degrees. Contact us when you get here and
> we'll send the rest of the directions.

> Q: Can I bring cutlery into South Africa? (UK)
> A: Why? Just use your fingers like we do.

> Q: Can you send me the Vienna Boys' Choir schedule? (USA)
> A: Aus-tri-a is that quaint little country bordering Ger-man-y, which
> is...oh forget it. Sure, the Vienna Boys Choir plays every Tuesday night in
> Hillbrow, straight after the Koala Bear races. Come naked.

> Q: Do you have perfume in South Africa? (France)
> A: No, WE don't stink.

> Q: I have developed a new product that is the fountain of youth. Can you
> tell me where I can sell it in South Africa? (USA)
> A: Anywhere significant numbers of Americans gather.

> Q: Can you tell me the regions in South Africa where the female population
> is smaller than the male population? (Italy)
> A: Yes, gay nightclubs.

> Q: Do you celebrate Christmas in South Africa? (France)
> A: Only at Christmas.

> Q: Are there killer bees in South Africa? (Germany)
> A: Not yet, but for you, we'll import them.

> Q: Are there supermarkets in Cape Town and is milk available all year round?
> (Germany)
> A: No, we are a peaceful civilisation of vegan hunter-gatherers. Milk is
> illegal.

> Q: Please send a list of all doctors in South Africa who can dispense
> rattlesnake serum. (USA)
> A: Rattlesnakes live in A-me-ri-ca, which is where YOU come from. All South
> African snakes are perfectly harmless, can be safely handled and make good
> pets.

> Q: I was in South Africa in 1969, and I want to contact the girl I dated
> while I was staying in Hillbrow. Can you help? (USA)
> A: Yes, and you will still have to pay her by the hour.

> Q: Will I be able to speek English most places I go? (USA)
> A: Yes, but you'll have to learn it first.

Thursday, 17 January 2008

Αν είναι δυνατόν!!!

Αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "The Independent" στις 14-10-2007.
Για να καταλάβω, υπάρχουν γυναίκες που σκέφτονται έτσι;;;;
Φέρτε μου τν να την παντρευτώ ΤΩΡΑ!!!
Φάτα τώρα, δικιά μου!

Sunday, 16 December 2007

Saturday, 5 May 2007

Behold... The Sea!

Με αφορμή το "Μέσα στη Γκρίζα Πόλη" του Άγγελου...

Έχω κι εγώ ένα φίλο από τα παλιά. Κάναμε πολλή παρέα. Πολλά χρόνια λέμε. Ήταν πάντα χαμογελαστός και καλοσυνάτος. Συμπαθητικότατο παιδί. Μέσα στην κουλτούρα και τον πολιτισμό θα έλεγα.

Μιλούσαμε καθημερινά και λέγαμε σχεδόν τα πάντα. Ήξερα όμως ότι κάτι μου έκρυβε. Το είχα αντιληφθεί από τα παιδικά μας χρόνια.

Κάποιες φορές τον είχα πιάσει να πνίγεται. Κυριολεκτικά. Μόνο που δεν μελάνιαζε.

«Τι έπαθες πάλι;» ρωτούσα.

Δεν απαντούσε.

Κάποια μέρα μετά από επίμονες ερωτήσεις μου λέει,
«Υπάρχω».

«Καλό αυτό. Αν δεν υπήρχες θα ανησυχούσα».

«Υπάρχω».

Δεν μου άρεσε η δεύτερη επανάληψη του «υπάρχω». Έκρυβε πολλά.

Ήρθε η μέρα που τον πήρα μαζί μου να πάμε να κάνουμε ένα φωτοεπορτάζ.

Ο ένας φωτογράφιζε, ο άλλος βιντεοσκοπούσε. 30,000 χιλιάδες άνθρωποι... διαμαρτυρίες... συλλαλητήριο... στους -40 C.

Μέσα στο πλήθος και στο τρέξιμο, κάποια στιγμή τον έχασα. Κοίταξα παντού γύρω μου, αλλά στον χαμό που γινόταν δεν τον είδα πουθενά.

Ευτυχώς, μετά από μερικά λεπτά τον εντόπισα. Στην προσπάθεια του να δραπετεύσει από τις χιλιάδες διαμαρτυρόμενων, είχε πηδήξει από ένα τοίχο για να ξεφύγει.

Τον βρήκα σφηνομένο σε δύο μέτρα χιόνι και είχε αρχίσει να παγώνει. Κατάφερα να τον τραβήξω από το χιόνι. Το παντελόνι του είχε κοκαλιάσει κι έσπασε. Είχε γεμίσει πάγο. Το πρόσωπο δεν κουνούσε από το κρύο. Οι αισθήσεις στα πόδια είχαν χαθεί. Από τα γόνατα και κάτω, τίποτα. Ζήτησα στις Αρχές να τον μεταφέρουν στο χτίριο, αλλά μου αρνήθηκαν. Τους μίσησα απύθμενα. Πώς περπάτησε μέχρι το πούλμαν δεν ξέρω.

Τον έβαλα μέσα, του έβγαλα μπότες και κάλτσες και μετά από 45 λεπτά αισθάνθηκε και πάλι τα δάχτυλα των ποδιών.

«Τι έγινε;» ρώτησα.
«Υπάρχω», απάντησε.
«Αν συνεχίσεις έτσι, δεν θα υπάρχεις για πολύ ακόμα».

Το βλέμμα στο πρόσωπό του μαρτυρούσε ότι δεν τον πολυένοιαζε κιόλας.

Κάτι έπρεπε να κάνω. Ήξερα ότι αν συνέχιζε έτσι, θα τον έχανα.
Επιστρέφοντας στις εστίες μας, ταξιδέψαμε σιωπηλά.
Επινόησα το σχέδιο δράσης.

Την επόμενη μέρα πήγα και του αγόρασα ένα Discman. Ήταν και της μόδας τότε και το δέχτηκε με πολλή χαρά. Ένα Discman ξερό όμως δεν ήταν αρκετό. Να μην του φορέσω κι ένα CD, έτσι για το καλό;

Δεν δυσκολεύτηκα στην επιλογή της μουσικής.
Το δώρο το έδωσα με μια μικρή προϋπόθεση. Το συγκεκριμένο CD θα το άκουγε προσεχτικά, και ίσως στο περιεχόμενο θα έβρησκε απαντήσεις, απαντήσεις σωτήριες.

Μετά από μερικούς μήνες έφυγε ταξίδι. Οριστικά. Τον αποχαιρέτησα χαμογελώντας με ένα κρυφό «χε, χε , χε» στο βλέμμα μου.
Με κοίταξε περίεργα και μπήκε στο αεροπλάνο.

Μια μέρα μετά από καιρό κατέβηκα στην παραλία. Φυσούσε και είχε λίγο κύμα, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο.
Περπατούσα στους βράχους όταν τον είδα όρθιο πάνω σε μια πέτρα, με τα χέρια απλωμένα σαν τα φτερά του γλάρου, να κοιτά το πέλαγος και να ακούει μουσική.

Πλησίασα.
Όταν με είδε χαμογέλασε, αλλά δεν έβγαλε λέξη. Με ένα βλέμμα καταλάβε ο ένας τι σκεφτόταν ο άλλος.

Γδυθήκαμε και βουτήξαμε στη θάλασσα.
Βουτιά για το βυθό.

Κρατώντας την αναπνοή κοιτούσε ο ένας τον άλλο.

Με ότι αέρα είχε στους πνεύμονες, άρχισε να ουρλιάζει.
Ούρλιαζε δυνατά, αλλά δεν καταλάβαινα τις λέξεις.

Σε ζήτημα δευτερολέπτων ανεβήκαμε στην επιφάνεια.
Τον κοίταξα με απορία. «Τι..»

«Ζω», μου είπε απλά.

Συναντιόμαστε συχνά στην παραλία.
Είτε χειμώνα είτε καλοκαίρι. Εκεί τον βρίσκω.
Το CD του Discman τώρα έχει μεταφερθεί σε iPod.
Δεν έχει σημασία όμως.
Είτε καθισμένοι στο βράχο, είτε όρθιοι με τα χέρια απλωμένα στον άνεμο,
ακούμε ταυτόχρονα τη μουσική...

...και ζούμε...

* * * * * * *

“Behold, the sea itself,

[...]

Reckless O soul, exploring, I with thee, and thou with me,
Sail forth -- steer for the deep waters only,
For we are bound where mariner has not yet dared to go,
And we will risk the ship, ourselves and all.

O my brave soul!
O farther farther sail!
O daring joy, but safe!
are they not all the seas of God?
O farther, farther, farther sail!”

Music: Ralph Vaughn-Williams, “Sea Symphony”
Text: Walt Whitman

*Αυτό το post το αφιερώνω στον Άγγελο. Αν και δεν τον ξέρω, με έχει εμπνεύσει και μετά από χρόνια μου επέστρεψε ή επιθυμία να γράψω και πάλι. Je voudrais vous remercier vivement monsieur Spyrou!