Μέηκ Λαβ Νοτ Γωρ!!!

...η αλλιώς, πώς έρχεται η Μυλέν Φαρμέρ ως σύγχρονη θεά του έρωτα και τον εξαπλώνει εν αφθονία στα πλήθη!!!

Καλή Βδομάδα!!!

10+1 [+300]

Ευχαριστώ τον μέγα τσακαλοθεό, Anubis, για την πρόσκληση συμμετοχής στο παιχνίδι 10+1.
Για να μην τα γράφω πάλι τα ίδια, νομίζω ότι στις παρακάτω μου αναρτήσεις έχω πει 10+1+1+1+1+1+1+1 κ.ο.κ.
Χάππυ ρήντινγκ, ω σούπερυπερπανιερώτατε Αιγυπτιακέ θεέ και υπόλοιποι Cine-readers μου!

[Μεταφορικό] Στριπτίζ

When Jason met CineStef

Με ρώτησε η Γλαρένια μου!

1)Γιατί κλαις?
Γιατί; Δεν έχει γιατί! Επειδή! Έτσι!

2)Γιατί δεν κλαις?
Πολλές φορές θα ήθελα να μην, αλλά δεν τα καταφέρνω. Αισθηματίας γαρ.

3)Πού είναι ο βάλτος?
Δίπλα στο ρυάκι. Και πού είναι το ρυάκι; Δεν ξέρω. Να ρωτήσετε την Ειρήνη Χαρίτου.

4)Ποιός και που είναι ο δεσμοφύλακας?
Δεν ξέρω, αλλά εθεάθη σε γνωστό κετρικό καφεποτείο με τον ξάδερφό του τον στηθοδεσμοφύλακα.

5)Που συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο?
Όταν μπαίνω στο σπίτι και βλέπω τα βουνά κουτών που περιμένουν να μεταφερθούν αλλού. Άλλωτε την συναντώ όταν κάνω μακροβούτι και πριν έρθω στην επιφάνεια για αέρα, σταματώ για μερικά δευτερόλεπτα για να ξύσω τα πτερύγιά μου.

6)Περιφρονείς κάτι?
Κάποιες φορές τον εαυτό μου κι αυτό δεν είναι καλό. Ευτυχώς σύντομα έρχομαι στα συγκαλά μου.

7)Θα ερωτευόσουν για πάντα?
Ω ναι! Το κάνω εδώ και 43 καλοκαίρια συνεχώς. [Και μη με ρωτήσει κανείς τι κάνω τις άλλες τρεις εποχές!]

8)Γιατί πουλιούνται τα "έργα τέχνης"?
Γιατί είναι πανάκριβα τα ζαρζαβατικά στην λαϊκή πλέον.

9)Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά στην παραπάνω ερώτηση?
Ναι, για να συμπεριληφθούν και τα φρούτα.

10)Do you remember revolution?
Ναι, το άκουγα στην διαπασών οδηγώντας σε μια αουτοστράντα στα εξωτερικά ώσπου το εμπέδωσα, μάζεψα τα μπογαλάκια μου και κολύμπησα προς το Αιγαίο.

11)Θα ανέβαινες σ' ένα βουνό,αν το επέβαλε το ωροσκόπιο σου?
Εξαρτάται αν ήταν από την Πατέρα ή την Παγιατάκη.

12)Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ΄τον πάγο?
Εγκώ ντεν σκοτώσει το παππούλη. Παππούλι πέσει στο μαχαίρι μου δεκαπέντε φορές.
Το πάγο λιώσει από τζάμι που σπάσει όταν καφέ του παππούλη πέσει παράθυρο.

13)Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι ?
Θα έκλεινα μόνο το ένα γιατί το άλλο θα έστηνε κατρέρι σε κείνη!

14)Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, εάν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε από το νόμο?
Γιατί, μόνο το πρωί κυλάει;

15) .........
$#^%@&^$%^

16) Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ' την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν θα σας συλλάβουν?
Μα τι λες τώρα; Υπάρχει καλύτερο από πατσά στην Αχαρνών στις 5 τα ξημερώματα! Για όνομα!

17)Θα σκότωνες τον Μπους, αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ?
Εκλέρ; Εκλέρ; ΜΜΜΜ ΜΜΜ ΜΜΜΜ... γιατί με ρωτάς την ώρα που πάσχω από υπογλυκαιμία; Εκλέρ; ΜΜΜ ΜΜΜ ΜΜΜ! Εμ, ποια ήταν η ερώτηση;

18)Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια, αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια?
Α σε παρακαλώ! Εθίχθην! Πού είδες σαπισμένα δόντια; Εδώ διαθέτουμε το χαμόγελο της Κολγέιτ! Μη μου λες για σαπισμένα δόντια... κι ας έφαγα τα παραπάνω εκλέρ σε μια καθισιά!

19)Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος?
Υπάρχουν ακόμα πηγάδια; Θα προτιμούσα να έπεφτα στο υδρομασάζ με 21 ουράνιες παρθένες!

Το Πάνθεον του Μπλογκολύμπου μου...

Μιας και αυτές τις μέρες περνάμε μια τάση στριπτίζ ψυχής και καρδιάς... είπα να αναρτήσω [αποκαλύψω] [περιγράψω] κι εγώ το δικό μου Πάνθεον εδώ, σ'αυτό το μπλογκοχωριό της μπλογκόσφαιρας.
Ξεκινώ με τις κυρίες διότι πάντα, μα πάντα, ασπάζομαι τη φράση "ladies first."

ΟΙ ΠΑΝΘΕΕΣ:

Η Αλεξάνδρα, η "κουμπάρα μου," που γελάει μαζί μου, ακούει την γκρίνια μου, μού τα χώνει κανονικά και πάντα έχει δίκιο, που είναι επαναστάτρια, συγκροτημένη, ερωτευμένη και πολλά πολλά πολλά πολλά άλλα. Επίσης μου λέει συνεχώς πόσο κούκλος είμαι που σχεδόν το έχω πιστέψει και σε λίγο θα το πάρω και πάνω μου. :Ρ ...και το πιο σημαντικό... θα το πει το "σ'αγαπώ" και θα το εννοεί!

Η Γλαρένια, που με τον δικό της τρόπο έβγαλε το δελφίνι από μέσα μου...

Η Έλενα, που μου χαρίζει φιλιά, φιλία και ανησυχεί μονίμως για τις ώρες που περνώ στην δουλειά... Η Έλενα που με μάγεψε όταν μου μίλησε με εκείνη την υπέροχη νοτιοαφρικανική προφορά της... και για τον Puccini... που μου τραγουδά πάντα πριν πει "καληνύχτα."

Η Σοφία, γιατί είναι η Britannica της όπερας, έχει κίλλερ γροθιά, και λατρεύει τα αιλουροειδή της.

Υπάρχουν κι άλλες... ξέρετε εσείς ποιες είστε...

ΟΙ ΠΑΝΘΕΟΙ:

Ο Ευάγγελος, για τις πιο ευρηματικές διακοσμητικές του εκφράσεις που τις αντλεί αστείρευτα εδώ και πολλά χρόνια... Ο Ευάγγελος, που μου έχει κάνει τόσα μελωδικά δώρα...
...που εξαιτίας του βρίσκομαι εγώ εδώ... και γι'αυτό τον λόγο δεν του χρεώνω το γεγονός ότι λατρεύει περισσότερο τον Σινεντόγκ. Ο Ευάγγελος που τόσα χρόνια τώρα, σε όποια χώρα και να βρίσκεται... θα τηλεφωνήσει και θα μου χαϊδέψει τα αυτιά με την παιχνιδιάρικη και αλέγρα φωνή του.

Ο Γιάννης ο Φιλιππίδης. Γιατί είναι ο Γιάννης ο Φιλιππίδης και αυτό τα λέει ΟΛΑ!

Ο Άγγελος ο Σπύρου... για τον οποίο θα έδινα τα πάντα να τον ακούσω στο πιάνο του ένα σούρουπο δίπλα στη θάλασσα. Γιατί με έκανε να κολυμπήσω σε νυχτερινούς ωκεανούς, σε αστραφτερούς ουρανούς.. και ας είναι όπως λέει "ερασιτέχνης."

Ο Θωμάς, που μου πήρε συνέντευξη στο κατάστρωμα της Αργώ.

Οι Νανάκος και Λέννυ, για το χιούμορ τους και το γέλιο, γέλιο, γέλιο...

Ο Γ για Γιώργος, ο οποίος ζει ό,τι "κουφό" έχω ζήσει κι εγώ.

Ο ΣΝικόλας, για τη σχέση που έχει με τα μπισκότα των αερογραμμών, για τον τρόπο που μαγειρεύει την σοκολάτα, κι επειδή ξέρει πως να φωτογραφίσει σωστά τις τσούχτρες το καλοκαίρι.

Ο Νίκος, που τον γνώρισα νήπιο στην παραλία και μου μαθαίνει πώς να πετώ κοντά στον ήλιο χωρίς να λιώνουν τα φτερά μου.

Ο Αλέξανδρος, που θα έκανε ακόμα και τον Χένρυ Μίλλερ να κοκκινίσει.

Υπάρχουν κι άλλοι... ξέρετε εσείς ποιοι είστε...

Υπάρχει και το Προσωπικό μου Πάνθεον... το οποίο για την ώρα θα παραμείνει... προσωπικό...

Opera vs Tsonta

Χθες βράδυ είχα μια συζήτηση με τα μπλογκοπεράκια μου.
Το θέμα ήταν το γυμνό σε παραστάσεις όπερας και σκέφτηκα ότι κάποια πράγματα εμένα με κυνηγούν.
Η όπερα και η τσόντα.
Αυτά τα τα δυο πάντα μαζί. Πώς λέμε "στην μπανιέρα δυο-δυο"; Ε, κάτι ανάλογο.
Μπορεί κάποιοι από σας να έχετε διαβάσει το ποστ στο οποίο αναφέρω μια οπερατική [κατά κάποιο τρόπο] σκηνή σε μια τσόντα.
Ε, λοιπόν, κάτι ανάλογο έγινε και σήμερα.
Πολλοί ξέρετε ότι ένα μέρος της δουλειάς μου έχει να κάνει και με την μετάφραση "εκπαιδευτικών" κινηματογραφικών έργων, κοινώς τσόντες. Μου ήρθε και σήμερα το επόμενο εκπαιδευτικό.
Λέω στον εαυτό μου: Ω, θεοί, ας μην είναι ιταλικό! Οι ιταλοί δεν το βουλώνουν ποτέ! Ας μην είναι γάλλοι... όλο επικά με εκρήξεις και σκηνές τύπου ελικόπτερα α λα "Αποκάλυψη Τώρα" είναι. Ας μην είναι όπως Αμερική [με proforrra]. Θα μπουχτίσει το μάτι μου σιλικόνη!
Και, ω του θαύματος, τι να δω; Τα πρώτα 30 λεπτά, κλασικό ντάουν του ερθ μπάνγκα μπούνγκα μπάγκα!!!
Γιες!!!
Να όμως που είχα κλείσει τον ήχο του πισί!!!!
Τον άνοιξα... και καθώς το ζευγαράκι εκτελούσε το θεάρεστο αυτό έργο του... το πρόγραμμα της ηχητικής μπάντας απαρτιζόταν από τα εξής:

Άριες από τους "Αλιείς Μαργαριταριών" του Μπιζέ
και το Κοντσέρτο για Βιολί Νο.1 του Μπρουχ
[Που τυγχάνει να είναι ό,τι πιο αγαπημένο στον χώρο της κλασσικής.]

Τι άλλο να ζητήσει κανείς... και όπερα, και κλασσική, και τσόντα!
Άι λαβ δις τζομπ!

YATTA! YATTA! YATTA!!!

Σήμερα έπεσα τυχαία στο βιντεάκι αυτό. Σκέφτηκα ότι αν οι τύποι ήταν Έλληνες, μάλλον το συγκρότημα θα λεγόταν... εμ... πώς να το πώ κόσμια... ΓΑ...Α!
Κι εννοείται ότι ΑΝ φορούσαμε τα φύλλα συκής, δεν υπάρχει πιθανότητα να τα συνοδεύαμε με τα ανοιχτόχρωμα βρακάκια.
Μια μικρή αλλαγή κλίματος...

...εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλους
και συγκεκριμένα στον Μπέεεεεεεεεεεεε!!!